Decyzję o skierowaniu pacjenta na badania podejmuje lekarz. Lekarz POZ zobowiązany jest zlecać badania diagnostyczne, które znajdują się w jego kompetencjach, o ile są mu one niezbędne do postawienia diagnozy i leczenia pacjenta. Zlecone badania diagnostyczne pacjenci mogą wykonać bezpłatnie, na podstawie skierowania, jedynie w pracowni lub laboratorium wskazanym przez lekarza POZ.

W razie konieczności przewiezienia pacjenta (z dysfunkcją narządu ruchu) do szpitala, poradni specjalistycznej lub na badanie diagnostyczne zgodnie z aktualnymi przepisami NFZ.

W placówkach działających w oparciu o umowę z NFZ. Skierowanie na zabiegi rehabilitacyjne traci ważność, gdy nie zostanie zarejestrowane w placówce realizującej świadczenia rehabilitacyjne w ciągu 30 dni od daty wystawienia. Lekarz, wystawiając skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, zobowiązany jest dołączyć do niego wyniki następujących badań: badanie ogólne moczu, morfologia krwi, OB, RTG klatki piersiowej oraz EKG (po 60. roku życia oraz w przypadku występowania choroby układu krążenia). Badania te pacjenci wykonują bezpłatnie, na podstawie skierowania, w pracowni lub laboratorium wskazanym przez lekarza kierującego.

W gabinecie zabiegowym wykonywane są zabiegi oraz procedury pozostające w kompetencjach lekarza POZ i wymagające jego udziału, związane bezpośrednio z udzielaną poradą lekarską. W sytuacji uzasadnionej stanem zdrowia pacjenta, zabiegi mogą być wykonywane także w domu pacjenta. Jeśli jakieś zlecenie ma wykonać pielęgniarka, lekarz wydaje skierowanie do tej pielęgniarki, do której pacjent jest zadeklarowany.

Niektórych przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych.

Lekarz POZ może wystawić receptę również na leki zalecone przez innego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego (np. specjalistę), o ile posiada pisemną informację od tego lekarza dotyczącą rozpoznania choroby pacjenta i zalecanej farmakoterapii.

Wydawane na życzenie ubezpieczonego (jeżeli są one związane z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy, kontynuowaniem nauki, uczestnictwem dzieci, uczniów, słuchaczy kształcenia nauczycieli i studentów w zajęciach sportowych i w zorganizowanym wypoczynku, a także jeżeli są wydawane dla celów pomocy społecznej lub uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego).